Γιάννης Αίσωπος Τοπία - Γέφυρες

Η μετα-ολυμπιακή διάχυση της Αθήνας προς την περιβάλλουσα αττική γη βασίστηκε στη δημιουργία νέων πυκνών δικτύων υποδομής που διατρέχουν την πόλη. Στο μεγαλύτερο τμήμα του μέσα στο Λεκανοπέδιο της Αθήνας, ο αυτοκινητόδρομος της Αττικής Οδού κόβει τη σάρκα της πόλης. Κατασκευασμένη σε βυθισμένο όρυγμα –σε στάθμη κατώτερη από την επιφάνεια της πόλης με πλευρικά αναλημματικά τοιχία- η Αττική Οδός επιτρέπει τη δημιουργία μεγάλης κλίμακας επιφανειών-γεφυρών που καλύπτουν τους δρόμους και τις γραμμές του τρένου και, σημειακά, ενώνουν εκ νέου τη διαχωρισμένη πόλη. Αυτά είναι τα «νέα τοπία» της πόλης που, αποκομμένα από το έδαφος, αναζητούν ταυτότητα.
Η ομάδα θα ασχοληθεί με το σχεδιασμό νέων ή τον ανασχεδιασμό/μετασχηματισμό υπαρχουσών γεφυρών της Αττικής Οδού ώστε αυτές να αποτελούν νέα, τεχνητά, σχεδιασμένα τοπία που περιέχουν κτίρια και υποστηρίζουν αστικά προγράμματα -αναψυχή, άθληση, πολιτισμός, φιλοξενία. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην επεξεργασία της τομής των προτεινόμενων τοπίων-γεφυρών. Οι γέφυρες μπορούν να έχουν τοπικό χαρακτήρα -να ενώνουν την πόλη- έχοντας πρόσβαση από την επιφάνειά της και συμπληρώνοντας τις τοπικές προγραμματικές ανάγκες/ελλείψεις της ή μπορούν να έχουν υπερ-τοπικό χαρακτήρα -να λειτουργούν ως «νησίδες» που διατηρούν την πόλη διαχωρισμένη- έχοντας πρόσβαση από κάτω, από την Αττική Οδό, και προσφέροντας προγράμματα που αναφέρονται σε όλη την πόλη ή, τουλάχιστον, σε μεγάλα τμήματά της.